Bubbelen en barsten na plamuurpoeder Toepassing zijn veel voorkomende hardnekkige problemen waar veel schilders en huiseigenaren last van hebben. Deze problemen tasten niet alleen de esthetiek van muren aan, maar kunnen ook wijzen op diepe kwaliteitsrisico's. In dit artikel worden de hoofdoorzaken van bubbelen en barsten diepgaand geanalyseerd en wordt de nadruk gelegd op de wetenschappelijke optimalisatie van de kern van het additief. Hydroxypropylmethylcellulose (HPMC).
Ⅰ.Waarom bobbelt en barst het stopverfpoeder?
1. Belangrijkste oorzaken van het borrelen van plamuurpoeder
- Onvoldoende waterretentie, te snel drogen: Dit is de belangrijkste reden. Wanneer de waterretentie van cellulose-ether (zoals HPMC) onvoldoende is, wordt het water in de plamuurpasta snel geabsorbeerd door het substraat (bijv. cementmuur) of verdampt het. De lucht op het substraatoppervlak wordt ingesloten tijdens het schrapen en door het snelle waterverlies kan de pasta niet vloeien en egaliseren om de lucht te laten ontsnappen, waardoor luchtbellen ontstaan.
- Te hoge viscositeit, slechte nivellering: HPMC met een hoge viscositeit zorgt voor een uitstekende waterretentie, maar maakt de pasta te dik, waardoor bellen moeilijk kunnen ontsnappen.
- Onjuiste constructie: Een te droge ondergrond met sterke waterabsorptie of een te dikke eenlaagse applicatie zal de vorming van bellen verergeren.
- Slechte oplosbaarheid van cellulose-ether: HPMC dat niet volledig oplost, vormt "vissenogen" in water, en deze colloïdale deeltjes worden zelf bubbelkernen.
2. Belangrijkste oorzaken van het barsten van plamuurpoeder
- Overmatige krimpspanning bij het drogen: Nadat het water verdampt is, krimpt de plamuurlaag. Als de gegenereerde interne spanning hoger is dan de hechtsterkte en treksterkte van de plamuur zelf, treedt scheurvorming op.
- Onvoldoende hechtsterkte: De slechte hechting van cellulose-ether slaagt er niet in om anorganische vulstoffen (zwaar calcium, ascalcium) effectief aan elkaar te binden of een stevige hechting met het substraat te bereiken.
- Inconsistente interne en externe droging: Het oppervlak droogt snel terwijl de binnenkant nat blijft, waardoor het verharde oppervlak krimpt terwijl de binnenkant nog zacht is, wat resulteert in differentiële krimp en barsten.
- Gebrek aan flexibele componenten in de formule: Bij temperatuur- en vochtigheidswisselingen is een te stijve plamuurlaag niet bestand tegen spanningsvariaties en scheuren.
Conclusie: Of het nu borrelt of barst, hydroxypropylmethylcellulose (HPMC) speelt een centrale rol. Het bepaalt rechtstreeks de waterretentie, viscositeit, smeerbaarheid en hechtsterkte van de plamuurpasta.
Wetenschappelijke optimalisatie van cellulose-ether (HPMC) formule
Het optimaliseren van de HPMC-formule vereist een driedimensionale aanpak: modelselectie, doseringscontrole en gebruik van de samenstelling.
1. Selectie van HPMC-model
HPMC Viscositeit (mPa-s) | Water vasthouden | Toepassing Voelen | Nivellerende prestaties | Weerstand tegen scheuren | Aanbevolen toepassing |
Lage viscositeit (40.000-60.000) | Goed | Licht en soepel | Uitstekend, bubbels ontsnappen gemakkelijk | Eerlijk | Aanbevolen: afwerkplamuur voor ultieme gladheid |
Middelmatige viscositeit (80.000-100.000) | Uitstekend | Soepel met textuur | Goed | Uitstekend | Aanbevolen: universele plamuur voor grondlagen, balancerend op waterretentie en scheurvastheid |
Hoge viscositeit (>150.000) | Zeer goed | Dik en zwaar | Arm, bubbels moeilijk te ontsnappen | Goed (maar gevoelig voor interne barsten door ongelijkmatig drogen) | Gebruik met voorzichtigheid: alleen voor extreem waterabsorberende ondergronden |
2. Nauwkeurige controle van HPMC-dosering
HPMC Dosering (kg per ton stopverf) | Watervasthoudend effect | Bouwprestaties | Kosten en bijwerkingen |
Te laag (3,0-3,5 kg) | Onvoldoende, vatbaar voor bubbels en barsten | Sneldrogend, ruw gevoel | Faalpercentage van hoge kwaliteit |
Matig (3,8-4,5 kg) | Voldoende en stabiel | Soepel, lange open tijd | Beste kosten-prestatieverhouding |
Te hoog (>5,0 kg) | Overmatig | Te dik, slecht nivellerend, rand krullend | Hogere kosten, trage droging & sterkteontwikkeling |
3. Golden Compounding-oplossingen voor HPMC
Eén HPMC heeft prestatielimieten. Samenstellen met andere additieven kan "1+1>2" effecten bereiken.
Samenstellen met Hydroxyethylcellulose (HEC):
Functie: De moleculaire structuur van HEC sluit oppervlaktewater beter op en vormt een uitstekende "watervasthoudende film". Samenstellen met HPMC vermindert bellen aanzienlijk en verhoogt de compactheid.
Aanbevolen verhouding: HPMC (100.000 mPa-s) : HEC = 3,5 : 0,5 (kg/ton)
Samenstellen met Zetmeelether:
Functie: Slechts 0,5-1,0 kg/ton zetmeelether verbetert de weerstand tegen uitzakken en het applicatiegevoel aanzienlijk, waardoor dikker schrapen gemakkelijker wordt zonder dat dit ten koste gaat van de nivellering.
Aanbevolen verhouding: HPMC (4 kg/ton) + Zetmeelether (0,5 kg/ton)
Ⅲ. Samenvatting en definitieve aanbevelingen
Om het borrelen en barsten van plamuurpoeder volledig op te lossen, moet systematische optimalisatie beginnen bij de celluloseformule:
- Laat de mythe van hoge viscositeit varen: Geef de voorkeur aan 80.000-100.000 mPa-s HPMC, of kies voor een mengstrategie met een gemiddelde lage viscositeit voor basis- en afwerklagen.
- Controleer de dosering nauwkeurig: Stabiliseer HPMC op ongeveer 4,0 kg/ton en verfijn indien nodig.
- Beheers de samenstellingstechnologie: Gebruik HEC, zetmeelether, houtvezels, enz. om verbeteringen aan te brengen in waterretentie, scheurvastheid en gevoel bij het aanbrengen.
- Negeer nooit andere factoren: Vulstoffen van hoge kwaliteit, geschikt polymeerpoeder en een gestandaardiseerde constructie (bevochtiging van het substraat, dunne meerlaagse applicatie) zijn net zo belangrijk voor succes.
Als je deze punten onder de knie hebt, zijn bubbelende en barstende plamuur geen probleem meer!









